chorowity


chorowity
chorowity {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, chorowityici {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'łatwo zapadający na różne choroby, podatny na choroby; słabego zdrowia, cherlawy, słabowity': {{/stl_7}}{{stl_10}}Chorowita młodzież. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'typowy dla osoby chorej, często chorującej; świadczący o chorobie, o słabości': {{/stl_7}}{{stl_10}}Chorowity wygląd, cera. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • chorowity — chorowityici 1. «często chorujący, skłonny do chorób, mający słabe zdrowie; słabowity, wątły» Chorowite dziecko. 2. «właściwy choremu; świadczący o chorobie, o słabym zdrowiu» Chorowity wygląd. Chorowita twarz. Chorowita bladość …   Słownik języka polskiego

  • cherlak — m III, DB. a, N. cherlakkiem 1. lm M. te i, ci cherlakacy, DB. ów «człowiek wątły, słaby, chorowity, mizerny; charłak» Wymizerowane cherlaki. 2. lm MB. i łow. «o zwierzynie łownej: zwierzę wynędzniałe, często z objawami degeneracji, podlegające… …   Słownik języka polskiego

  • cherlakowaty — cherlakowatyaci «mający wygląd cherlaka; słabowity, chuderlawy, chorowity» Był chudy, blady, cherlakowaty …   Słownik języka polskiego

  • cherlawy — cherlawywi «wątły, mizerny, słaby, chorowity; o zdrowiu: kiepski, lichy» Cherlawy pies. Cherlawe zdrowie …   Słownik języka polskiego

  • chorowitość — ż V, DCMs. chorowitośćści, blm rzecz. od chorowity a) w zn. 1: Chorowitość nie pozwoliła jej skończyć studiów. b) w zn. 2: Chorowitość cery …   Słownik języka polskiego

  • chuchrak — m III, DB. a, N. chuchrakkiem; lm M. i, DB. ów pot. «człowiek wątły, drobny, chorowity» …   Słownik języka polskiego

  • słabowity — słabowityici, słabowitytszy «mający słabe zdrowie, skłonny do chorób; chorowity, wątły» Słabowite dziecko …   Słownik języka polskiego

  • słaby — słabybi, słabybszy 1. «odznaczający się niewielką siłą fizyczną, nie mający silnej budowy; wątły, chorowity, bezsilny» Być słabego zdrowia. Mieć słabe ręce, słabe płuca. Był słaby po chorobie. Był za słaby do pracy fizycznej. ◊ Słaba płeć… …   Słownik języka polskiego

  • wątły — wątłytli, wątłytlejszy 1. «o człowieku: odznaczający się słabą budową ciała, słabym zdrowiem, mający mało sił, chorowity, słabowity; o czyjejś budowie ciała, czyimś stanie zdrowia itp.: szczupły, mizerny, słaby» Wątłe dziecko. Wątły organizm.… …   Słownik języka polskiego

  • zdechlak — m III, DB. a, N. zdechlakkiem; lm M. te i, ci zdechlakacy, DB. ów pot. «człowiek chorowity, słaby fizycznie, mizerny; chuchro» …   Słownik języka polskiego